“Para konusuna bir giriş yaptık, gerisi bir sonraki yazıya” diye bitirmiştik son yazıyı ama bazı notlarımı karıştırırken taa 1999, evet 26 yıl önce, bu konuda yazıp bir çok kilise ve gruba yolladığım bir yazıyı buldum. İzin verirseniz önce onu buraya koyayım ve para konusuna bir sonraki yazıda değineyim. Bugünkü duruma bakılırsa pek kimse kulak asmamış, belki şimdi dikkate ve ele alınır, en azından bazı kişilerce. Buyurun:
Yaş ve İmanda Genç Kardeşlerin Maaşlı Olarak Kilise ve Hizmet Gruplarında Çalıştırmanın Olumlu ve Olumsuz ve Dolayısıyla Dikkat Edilmesi Çok Önemli Olan Yanları
Bu kısa özeti, bu önemli konuyu Rabbin yüreği ve anlayışı ile düşünmemize teşvik etmek için sunuyorum.
Olumlu:
– Çalışma saatlerinin tümünü kilise, müjdeleme vb. hizmetlere ayırma imkanı vardır.
– Bu yoğun ‘ruhsal hizmet’ ortamında ruhsal deneyim ve büyümenin hızlanma olasılığı vardır.
– Belirli süreç içinde daha çok hizmet yapılabilinir.
– Kişinin üzerinden (yeterli maaş alıyorsa) geçimini sağlama stresi kalkar ve daha rahat hizmet eder.
Olumsuz:
– Kişi kendi geçimini kazanma çabası, disiplini ve sorumluluklarını öğrenmemiş olur.
– Buna bağlı olarak topluluktaki diğer kişilerin durumlarını anlamadıklarına dair tepki ve şüphe uyanabilir.
– Para karşılığı hizmet edildiği intibası yaratılıp diğer kardeşlere de bu modeli yansıtma tehlikesi vardır.
– Kendi iş/eğitim alanındaki ortam ve insanlarla doğal irtibat ve dolayısıyla onlara ‘ışık ve tuz olma’ fırsatı yitirilir (özellikle üniversite mezunlarını hizmete almayı seçince, o iş alanlarını kurak bırakmış oluruz) ve yapay müjdeleme girişimlerine yönelmek zorunda kalırız.
– Kişinin bu hizmete gerçekten çağrısı olup olmadığını görmeden, özellikle mevcut ekonomik koşularda, önüne bir havuç salandırmış olup yanılgıya düşme olasılığımızı çok artırmış oluruz.
– Özellikle yüksek eğitimli gençlere odaklanınca, onları vermek yerine almak konumuna sokarız. Topluluklara ve hizmetlere destek için ondalık vermede daha etkin olabilecek kitleyi zayıflatmış oluruz.
– Aynı şekilde yüksek eğitimlilerin mesleklerinde yükselerek toplumda Rabbin doğruları ile etkin konumlara gelmelerini engeleriz.
– Gençlerin yaşamda olgunlaşması için fırsat verilmemiş olunur. İleride bu hizmet alanında armağanı olmadığını görmesi veya destek bulamaması halinde mesleklerine geri dönememe ve yıllarını kaybetmenin acılığını yaşayabilirler.
– Herkesin Rabbe hizmet etmesi gerektiği ve edebileceği gerçeği yerine, sadece ücretli bir kitlenin hizmet edebilmesinin mümkün olduğu algısını yerleştiririz.
– Türkiye’nin mevcut yapısında destekle yaşayan kişiler, ne iş yaptıkları hakkında kapalı kalır hatta yalana sevk edilebilinirler.
– Yurtdışından parayla satın alınma suçlamalarına karşı koymak zorlaşır.
– Türkiye ve dünya gerçeklerinden uzak bir yaşam tarzına girerek, hizmet etmeye çalıştıkları halktan kopabilirler.
Bu hususlar sırf bunlarla sınırlı değildir, başka olumlu ve olumsuz noktalar da bulabiliriz. Mesele ücretli hizmet olup olmaması değildir. Konu hikmetli olup Türkiye’deki kiliseler ve hizmet grupları için yaratığımız örnekler ve attığımız temellerdir. Kısa vade için uzun vadeyi harcamamak hikmetine ihtiyacımız var.
Sevgi ve saygılarımla,
Zekai Tanyar
11.03.1999, İzmir